Tag Archives: bonuskind

De valkuil van jongleren met verschillende parttime rollen is…

Het klinkt zo mooi, op mijn  Twitter-bio”s @KlaartjeLoose en @Springtij:

 Klaartje LooseDoet alles van harte parttime|van leven genieten-aan  wereld lijden|werken-luieren|praten-luisteren|eb-vloed|samen-alleen|opvoeden-spelen|binnen-buiten|dans-lees

 

Alles wat ik geweldig of belangrijk vind, krijgt een plekje in mijn agenda. Fantastisch toch? Zo houd ik mijn verschillende rollen in het leven in balans.

Er is alleen een klein probleempje… ik deed het afgelopen jaar zo veel zaken van harte parttime, dat ik meer dan fulltime volgeboekt was. Continue reading

Opvoeden en koffiedik kijken

koffiedrinken als ritueel“Het wordt tijd dat ik koffie leer drinken, ik word ‘s ochtends soms zo moeilijk wakker” meldt bonuskind me op vertrouwelijke en ernstige toon . Hij staat naast me in de keuken terwijl ik koffie voor mijn lief maak. Dat is doordeweeks al een heel ritueel, in het weekend gebeurt het met nog meer aandacht; de mooiste mok wordt voorverwarmd, melk opgeschuimd, de lekkerste espresso uitgekozen en dit alles wordt gemengd tot een kop ‘Goedemorgen Liefste’.

Bonuskind is 10 en ik heb hem nog nooit kunnen betrappen op problemen met uit bed komen. Continue reading

Altijd bereikbaar, nergens echt aanwezig…

Kort geleden was ik een heerlijke lange dag in de sauna met een goede vriendin.
Naast mijn dagelijkse #vakantievaneenuur  is zo’n Thermenbezoek voor mij een manier om de balans tussen voor anderen en voor mijzelf zorgen goed te houden.

Tijdens ons derde rondje zweten zaten we met vijf anderen in de saunakabine.
Er heerste een lome, ingekeerde stilte. Die werd onverwacht verstoord door het keiharde geluid van een mobiele telefoon.
Continue reading

Relatie-advies van een negenjarige

We klimmen over de duinen naar het strand.
Zonder inleiding meldt bonuskind me dat hij niet van plan is te gaan trouwen.
Ik zeg hem dat hij dat natuurlijk helemaal zelf mag weten en vraag hem vervolgens of ik mag weten waarom niet?

Hij heeft echt geen zin in een vrouw die hem de hele tijd klusjes laat doen en waarvan hij hard moet werken terwijl zij op de bank zit te relaxen, zegt hij.
Ik geef hem groot gelijk. (En vraag me intussen af hoe hij aan dit beeld komt…) Continue reading

Portret van een parttime gezinsleven

De drie weken gezinsvakantie met vriend en bonuskind zitten er alweer op; ze zijn voorbij gevlogen en zoals altijd kost het me wat tijd om af te kicken van de interactie, intimiteit en gezelligheid die we met z’n drietjes delen.
Het voelt wat leeg, zo zonder dat lieve joch om ons heen…
Tegelijkertijd hoef ik me nu niet meer steeds af te vragen of wat ik doe wel pedagogisch verantwoord is en heb ik meer tijd voor mijzelf, dat is ook wel weer lekker.

Omdat in onze situatie de afstand te groot is voor co-ouderschap, is er geen andere mogelijkheid dan het vormen van een weekend- en vakantiegezin. Gelukkig kan mijn vriend aan het begin van ‘onze’ weekends zijn zoon wel vrijdags van school halen, zodat hij nog wat contact houdt met zijn dagelijkse leven.
En sinds zoonlief oud genoeg is, zijn we regelmatig op Skype te vinden met z’n allen.
De mogelijkheden van videogesprekken zijn eindeloos; bijkletsen, gekke bekken trekken, spelletje met papa doen, huiswerk maken… en twee weken geleden gaf hij zijn moeder een virtuele rondleiding door ons -op dat moment niet erg opgeruimde- vakantiehuis… :-)

Weekendvaders vallen nogal gemakkelijk in de ‘pretpark-en-sinterklaas-relatie-valkuil’.
Hoe logisch dit ook is ( je hebt tenslotte maar weinig tijd samen, dus waarom zou je die niet zo leuk mogelijk besteden?), wij willen dit juist niet. We streven naar een zo normaal mogelijk gezinsleven binnen de beperkte tijd en ruimte die ons gegeven is.
Mijn vriend wil vader zijn, geen speelkameraadje.
Dat klinkt mooi, maar is niet gemakkelijk te realiseren; de dagelijkse routine van het naar school en sportclubs gaan, gaat volledig aan ons voorbij. Iedere 14 dagen opnieuw blijkt dat een weekend erg kort is.

Vakanties zijn heerlijk, want dan is er meer tijd.
Ik heb dit keer de eerste 2 delen van Harry Potter voorgelezen. Vader en zoon hebben meerdere levels van een computerspel kunnen uitspelen (vraag me niet welk spel, hun game-tijd is mijn privé-tijd!).
We hebben dagelijks kunnen zwemmen, vliegeren en fietsen.
Neefje en nichtje kwamen 5 dagen logeren (bonuskind door het dolle heen en wij na die tijd behoorlijk moe, maar het was een geslaagde logeerpartij!).

In drie weken tijd komen er natuurlijk ook heel wat ‘was je haren, poets je tanden, ruim je troep op’-momenten voorbij. De laatste week kwam daar nog iets anders bij; meneer ging iedere dag een kwartiertje vroeger naar bed, om zijn moeder niet op de eerste schooldag op te zadelen met een kind met een vakantie-jetlag.
We waren best tevreden met onszelf; zaterdagavond leverden we een fris gewassen, uitgerust, enthousiast en gebruind kind bij zijn moeder af, met een tas vol schone kleren. Maar ja, bepaalde routines die hebben wij dus gewoon niet. Zo kon het gebeuren dat zijn nagels drie volle weken lang niet geknipt zijn…